Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

Συμμετέχουμε στη διαδήλωση στα Εξάρχεια/Σάββατο 16/4 – 19:00 πλατεία Εξαρχείων. Σήμερα τα Εξάρχεια, αύριο όλη η πόλη

Τα Εξάρχεια βρίσκονται στο στόχαστρο του κεφαλαίου γιατί εξακολουθούν να διατηρούν σε πείσμα της πολυεπίπεδης υπονόμευσης τους τα γνωρίσματα μιας αντιστεκόμενης κοινωνίας. Αποτελούν σημείο κοινωνικοποίησης, συνάντησης και εφόρμησης των δυνάμεων του επαναστατικού κινήματος, είναι οχυρό και καταφύγιο για τους αγωνιστές, τους απόκληρους και τους ξεριζωμένους. Η ζωντανή και αλληλέγγυα σχέση ανάμεσα στις δυνάμεις του κινήματος και της γειτονιάς, αποτελεί τον καθοριστικό στόχο του κεφαλαίου για να εισβάλει ολοκληρωτικά ως αδιαφιλονίκητη δύναμη στην περιοχή. Για να την αναμορφώσει ριζικά, τόσο ως επενδυτικό πεδίο αλλά κυρίως ως σχέση. Ως μια αποξενωμένη, υποταγμένη και παραδομένη γειτονιά. Μια γειτονιά που θα αναπλαστεί πρωτίστως ιδεολογικά, ώστε να εναρμονιστεί στη συνέχεια με την υλική μετάλλαξη της περιοχής.

Δεδομένης της ριζοσπαστικής πολιτικής ταυτότητας των Εξαρχείων, το κεφάλαιο επιδιώκει να μετατρέψει την περιοχή σε ‘’μουσείο’’. Αρχικά μέσω της εκκαθάρισης των επαναστατικών δυνάμεων και των δεσμών τους με τη γειτονιά και εν συνεχεία απονευρώνοντας το πολιτικό πρόσημο που φέρουν τα Εξάρχεια. Έτσι, ανανοηματοδοτώντας απρόσκοπτα τον ιστορικό χαρακτήρα της περιοχής, το κεφάλαιο θα αξιοποιήσει τον πολιτικό της χαρακτήρα ως πλεονέκτημα επιχειρηματικών επενδύσεων, με απώτερο στόχο την μετατροπή των Εξαρχείων σε μια ‘’Βαρκελώνη’’ των Βαλκανίων. Εναλλακτικός τουρισμός, ναρκωτικά και διασκεδαστήρια, θα συνθέτουν το νέο ασφαλές και αποστειρωμένο από κάθε ίχνος αντίστασης και αλληλεγγύης περιβάλλον.

Μέσα από αυτό το πρίσμα, αντιλαμβανόμαστε- σήμερα- τη μάχη των Εξαρχείων. Ως μια πολιτική μάχη, τόσο απέναντι στο κεφάλαιο και τους σχεδιασμούς του όσο και απέναντι στους εαυτούς μας. Αντιμέτωποι με τον πασιφανή σχεδιασμό για τον πολιτικό αφανισμό μας και τη σταδιακή ενσωμάτωση του επαναστατικού αγώνα στις «μεταμοντέρνες» και εναλλακτικές υγειονομικές ζώνες του κεφαλαίου, οφείλουμε να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων. Να περιφρουρήσουμε δηλαδή το επαναστατικό πρόταγμα, όχι ως αφηρημένη έννοια αλλά ως υλική αντανάκλαση στο αγωνιστικό πεδίο μιας γειτονιάς. Στην πράξη και στη μάχη. Στην κατά μέτωπο αναμέτρηση με τους μισθοφόρους του κεφαλαίου, τις δυνάμεις καταστολής και τις λοιπές συμμορίες που εισβάλουν, τρομοκρατούν και εκφυλίζουν την περιοχή. Σε αυτήν τη μάχη πρέπει να συστρατευθούν όλες οι δυνάμεις της περιοχής. Όσοι δηλαδή αντιλαμβάνονται το ιστορικό και ανυπολόγιστο μέγεθος της ήττας που θα επιφέρει η δρομολογημένη ‘’ανάπλαση’’ των Εξαρχείων.

Μέσα σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης και πανδημίας, το κράτος αναπτύσσει μια συνολική στρατηγική προληπτικής αντιεξέγερσης μπροστά στον κίνδυνο ανεξέλεγκτων κοινωνικών εκρήξεων. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται η ψήφιση του νομοσχεδίου για τις διαδηλώσεις και η περαιτέρω όξυνση της εγκληματικής βίας των κατασταλτικών δυνάμεων, σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται η ποινικοποίηση της απεργίας , των μαθητικών καταλήψεων και κάθε μορφής κοινωνικής και ταξικής διεκδίκησης που δεν χειραγωγείται.

Σε αυτό το πλαίσιο επιχειρείται εδώ και χρόνια η αλλαγή της φυσιογνωμίας των Εξαρχείων -μέσω της υποβάθμισης της γειτονιάς, με το κλείσιμο των σχολείων και των υπηρεσιών που εξυπηρετήσαν τις ανάγκες των κατοίκων, με την απομάκρυνση των δημοσίων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων που ιστορικά και συμβολικά συνδέονται με τους αγώνες ενάντια στην Εξουσία και που αποτελούν πεδία ανάπτυξης ριζοσπαστικών αγώνων- ώστε να πάψουν να παίζουν το σημαντικό ρόλο που είχαν στους ευρύτερους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες και να μετατραπούν σε μια απέραντη πιάτσα διασκέδασης και τουρισμού με φθηνά εργατικά μεροκάματα όπου θα καταναλώνεται μέχρι και η ίδια η Ιστορία των Αγώνων.

Ο αγώνας στα Εξάρχεια είναι κοινωνικός και ταξικός. Αφορά την ίδια την εργατική τάξη και την υλική της επιβίωση στο κέντρο της Αθήνας. Αφορά τους μαθητές και τις οικογένειες τους που εγκαταλείπουν τα σχολεία της περιοχής εξαιτίας της ραγδαίας αύξησης των ενοικίων και συνολικά του κόστους ζωής. Αφορά τις μετανάστριες και τους τοξικοεξαρτημένους που γίνονται στόχος των αστυνομικών επιχειρήσεων επειδή περισσεύουν από την κανονικότητα του εξευγενισμού και της τουριστικοποίησης. Αφορά τους φοιτητές που βλέπουν στις σχολές τους να χάνεται όλο και περισσότερο ο δημόσιος και ανοιχτός χαρακτήρας των πανεπιστημιακών χώρων ως σημεία κοινωνικοποίησης, πολιτικοποίησης, ελεύθερης εισόδου, ελεύθερης έκφρασης. Που βιώνουν τη βίαιη προσπάθεια ιστορικής και πολιτικής απονοηματοδότησης των σχολών του κέντρου (Κάτω Πολυτεχνείο/ Νομική/ ΑΣΟΕΕ) μέσω των κρατικών σχεδιασμών της προληπτικής αντιεξέγερσης. Αφορά ολόκληρη την χειμαζόμενη κοινωνία που βλέπει τις κατακτήσεις αιώνων να καταστέλλονται και να υφαρπάζονται με τη βία.

Γιατί και τα ίδια τα Εξάρχεια, ως πεδίο έκφρασης της ασυνθηκολόγητης σύγκρουσης, της κοινωνικής αυτοοργάνωσης και της ταξικής αλληλεγγύης, αποτελούν μια αιματοβαμμένη κατάκτηση που κερδήθηκε με σκληρούς αγώνες στη μεταπολίτευση. Αγώνες που συχνά υπερβήκανε τα όρια της αστικής νομιμότητας και καθιέρωσαν στο υποσυνείδητο της ελληνικής κοινωνίας την ταξική/ λαϊκή αντιβία ως μονόδρομο για την περιφρούρηση των κατακτήσεων και την διεύρυνση τους.

Τα Εξάρχεια αποτελούν τη γειτονιά του Δεκέμβρη, των εξεγέρσεων, της συνάντησης και των πολιτικών/ κοινωνικών διεργασιών, της κοινωνικής αμφισβήτησης και της ανυπακοής. Για αυτήν ακριβώς τη γειτονιά που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας από τα Δεκεμβριανά του ’44, την δικτατορία των Συνταγματαρχών και τους αντιιμπεριαλιστικούς/ αντιεξουσιαστικούς αγώνες στο Πολυτεχνείο , τη δολοφονία των αναρχικών μαθητών Μ. Καλτεζά και Α. Γρηγορόπουλο από σφαίρες μπάτσων , τους αγώνες ενάντια στους εμπόρους ναρκωτικών/ ρουφιάνους της αστυνομίας μέχρι και τις καθημερινές οδομαχίες απέναντι στις δυνάμεις καταστολής, θα αγωνιστούμε συλλογικά αφού μια νίκη στη γειτονιά θα αποτελέσει ένα προχώρημα της επαναστατικής υπόθεσης και μια συντριπτική ήττα για το Κράτος, το Κεφάλαιο και τους επενδυτές του.

Όχι μετρο στην πλατεία Εξαρχείων.

Ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του λόφου Στρέφη και την απονέκρωση του Πολυτεχνειου

Αγώνας για τα Εξάρχεια της κοινωνικής αυτοοργάνωσης και της ταξικής αλληλεγγυης

Ταξική Αντεπίθεση Αθήνας (ομάδα αναρχικών και κομμουνιστ(ρι)ών)