Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

Κάλεσμα στα δικαστήρια στην Ευελπίδων για τους/τις 62 αγωνιστές/στριες Δευτέρα 29/11 στις 11.00


Τη Δευτέρα το πρωί στην Ευελπίδων, 62 αγωνιστές και αγωνίστριες καλούνται να απολογηθούν για την προσπάθεια συμμετοχής τους στις περσινές διαδηλώσεις της 6ης Δεκέμβρη, ημέρα της επετείου της δολοφονίας του αναρχικού μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.


Στις 06/12/20, κατ’ επίφαση των υγειονομικών μέτρων, επιχειρείται μια άνευ προηγουμένου απαγόρευση συγκεντρώσεων και συναθροίσεων, με τις κατασταλτικές δυνάμεις, υπό τις κυβερνητικές εντολές, να επιδίδονται σε ένα κρεσέντο αστυνομικής βίας, με 450 προσαγωγές πανελλαδικά. Στην Αθήνα, 24 σταθμοί του μετρό κλείνουν, 6.000 αστυνομικοί τοποθετούνται στην ευρύτερη περιοχή των Εξαρχείων, drones και ελικόπτερα ελέγχουν από ψηλά την περιοχή ενώ πραγματοποιούνται προκλητικές προσαγωγές, τραμπουκισμοί και απομάκρυνση πολιτών που ήθελαν απλά να αφήσουν ένα λουλούδι στο μνημείο του Αλέξανδρου, με αποκορύφωμα την εισβολή ομάδας Δ σε πολυκατοικία της περιοχής, με τη χρήση χειροβομβίδων κρότου λάμψης, στην προσπάθεια σύλληψης διαδηλωτών. Χαρακτηριστικό της συγκεκριμένης ημέρας είναι και ο αστυνομικός αποκλεισμός των γραφείων της Ταξικής Αντεπίθεσης και η προσπάθεια εκφοβισμού των συντρόφων και των συντροφισσών που βρέθηκαν εκεί, η οποία έπεσε στο κενό, βρίσκοντας απέναντι της μια ολόκληρη γειτονιά.


Εμείς, μέσα από το κάλεσμα του Μετώπου Αντίστασης μαζί με τους συντρόφους από το Λαϊκό Μέτωπο Τουρκίας αλλά και μαζί με εκατοντάδες αγωνιζόμενων κομματιών της κοινωνίας που επέλεξαν να αψηφήσουν την απαγόρευση και να τη σπάσουν στο δρόμο, κάναμε την πολιτική επιλογή να τιμήσουμε την 6η Δεκέμβρη, μέρα εξεγερσιακής και συγκρουσιακής μνήμης, παραβρισκόμενοι στο σημείο δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, στη συμβολή των οδών Τζαβέλα και Μεσολογγίου με το πανό μας. Το σημείο ωστόσο είχε καταλειφθεί από νωρίς το πρωί από ορδές αστυνομίας, βεβηλώνοντας τη μνήμη του Αλέξανδρου, στα πλαίσια μιας επίδειξης αυταρχισμού και χυδαιότητας που διέπει το αστικό κράτος και τους μηχανισμούς του. Ως αποτέλεσμα ήταν η σύλληψη μελών της Ταξικής Αντεπίθεσης, του Λαϊκού Μετώπου Τουρκίας και της αναρχικής φοιτητικής ομάδας Αροδαμός.


Το κατηγορητήριο με βάση το οποίο διώκονται οι 62 αγωνιστές/στριες είναι το επί πανδημίας εφεύρημα – πλημμέλημα της κυβέρνησης περί διασποράς ιού και του χουντικού εμπνεύσεως νόμου περί απαγορεύσεως των συναθροίσεων. Ένα στητό κατηγορητήριο το οποίο και δεν αναγνωρίζουμε καθώς αποτέλεσε και ένα κατασταλτικό μέτρο στη διαχείριση της πανδημίας, με το οποίο εκατοντάδες αγωνιστές και αγωνίστριες, όλη την περίοδο του lock down σύρθηκαν στα δικαστήρια (ενδεικτικό παράδειγμα αποτελεί η περίοδος της απεργίας πείνα του Δ. Κουφοντίνα), σε μια προσπάθεια της κυβέρνησης να εντείνει και να αναβαθμίσει το νομικό της οπλοστάσιο απέναντι στις ταξικές και κοινωνικές αντιστάσεις και διεκδικήσεις.


Η συνέχεια της άγριας καταστολής ύστερα και από τις διαδηλώσεις τη 17η Νοέμβρη σκιαγραφούν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τη νέα αναδυόμενη μορφή της επίθεσης του αστικού κράτους έναντι στους αγωνιζόμενους και τις αγωνιζόμενες στα πλαίσια της ταξικής πάλης. Το δόγμα «Νόμος και Τάξη» αποτέλεσε και αποτελεί το ιδεολόγημα της αστικής εξουσίας με το πρόσχημα της καταπολέμησης της πανδημίας. Απέναντι σε αυτή τη δυστοπική πραγματικότητα που εδραιώνεται, οι οργανωμένες δυνάμεις του ανταγωνιστικού κινήματος αλλά και οι ευρύτερες δυνάμεις της εργατικής τάξης και της κοινωνίας έδωσαν και συνεχίζουν να δίνουν μάχες χαρακωμάτων για να μπορεί ο λαός μας να κατεβαίνει στους δρόμους, να διεκδικεί, να αγωνίζεται.


Το δεδομένο είναι ένα. Στην αδυσώπητη πραγματικότητα των αστικών συμφερόντων, των γεωπολιτικών και ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών οι νεκροί της τάξης μας πληθαίνουν. Από τους νεκρούς της αστυνομικής βίας, στους θανάτους μεταναστών στα χερσαία και θαλάσσια σύνορα, από τους αυτόχειρες – θύματα της οικονομικής πολιτικής στους χιλιάδες νεκρούς της κρατικής διαχείρισης της πανδημίας και τα εργατικά δυστυχήματα, η σύγχρονη θανατοπολιτική της καπιταλιστικής κυριαρχίας είναι εδώ.


Το ζητούμενο όμως παραμένει. Και δεν είναι άλλο από την αντεπίθεση της τάξης μας. Με εφαλτήριο τους νικηφόρους αγώνες των εργαζομένων της e-food και της cosco, των φοιτητών και των φοιτητριών, των καταπιεσμένων και των εκμεταλλευόμενων, να επιβάλλουμε το δίκιο μας. Με το λαό οργανωμένο και αποφασισμένο θα τσακίσουμε την κρατική καταστολή. Η εξέγερση πρέπει να βασίζεται πάνω στον επαναστατικό ξεσηκωμό του λαού. Έτσι θα διανοίξουμε μονοπάτια και νέους ορίζοντες για την κοινωνική απελευθέρωση και την ταξική χειραφέτηση.

ΜΟΝΟ Ο ΛΑΟΣ ΘΑ ΣΩΣΕΙ ΤΟ ΛΑΟ.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ/ΣΤΙΣ 62 ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ/ΑΓΩΝΙΣΤΡΙΕΣ ΤΗΣ 6/12/2020
ΘΑ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ, ΘΑ ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ, ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ