Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

11 Μάρτη 2018 – 11 Μάρτη 2021. Χρήστος Πολίτης πάντα παρών.

Κείμενο από το πολιτικό μνημόσυνο του συντρόφου μας Χρήστου, στον 1 χρόνο από την απώλεια του.

Αγαπημένε σύντροφε και φίλε Χρήστο,

Καλέ μας Χρήστο,

βρισκόμαστε εδώ, όλοι μαζί, η οικογένειά σου, η συλλογικότητά σου, οι φίλοι και οι φίλες, οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες σου.

Η αναπάντεχη απώλειά σου, πέρα από το θρήνο, τον πόνο, τη θύμηση των καλών στιγμών που ζήσαμε μαζί και θα είναι πάντα βαθιά χαραγμένες στη μνήμη όλων μας, μας έφερε και μπροστά σε μια διαδικασία στοχασμού, να δούμε τα λάθη, τις αδυναμίες και τις αντιφάσεις μας. Να αναστοχαστούμε και συλλογικά να κάνουμε το βήμα παραπέρα.

Ένας χρόνος, στον οποίο η φυσική σου απουσία ήταν παρών σε κάθε μας μέρα. Γιατί Χρήστο εσύ παραμένεις παρών, όπως έτσι έζησες, σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας του αγώνα. Στις καλές μας στιγμές μα και στις δύσκολες. Παρών στη συνέχεια της σποράς που βάλαμε όλοι μαζί.

Παρών στους αγώνες ενάντια στο τέρας της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης. Παρών στις μάχες ενάντια στα φασιστικά καθάρματα. Παρών στη συγκρότηση αντιιμπεριαλιστικού-αντιπολεμικού-διεθνιστικού κινήματος. Παρών στη διεθνιστική αλληλεγγύη στους ηρωικούς λαούς της Παλαιστίνης, του Ντονμπάς, της Τουρκίας και του Κουρδιστάν. Παρών στον αγώνα μας για να ξανακατακτήσουμε τα Εξάρχεια, τη γειτονιά που τόσο αγάπησες. Παρών στους αγώνες των πολιτικών κρατουμένων, των φυλακισμένων, των μεταναστών, των κολασμένων της γης.

Είσαι παντού παρών, μέσα στον πολιτικό μας χώρο, στα έντυπα και τις αφίσες μας, στις διαδηλώσεις, στις μαχητικές δράσεις, στις περιφρουρήσεις, πάντα σαν αυτό που σε γνωρίσαμε. Τον Χρήστο τον κειμενογράφο, τον αφισοκολλητή, τον οργανωτικό, τον μαχητή, τον επικεφαλής των περιφρουρήσεών μας. Τον αγωνιστή με τη μοναδική ιδιοσυγκρασία και το πραγματικά αληθινό χαμόγελο, το οποίο αποτελούσε στοιχείο του “νέου ανθρώπου” που προσπαθούσες και προσπαθούμε να χτίσουμε.

Το μονοπάτι που βαδίζουμε το ξέρεις πολύ καλά και εσύ, είναι δύσκολο και σκληροτράχηλο. Παρ’ όλα αυτά τα δικά σου λόγια πως «Παρά τις ζοφερές εποχές που ζούμε, δεν μπορούμε παρά να είμαστε αισιόδοξοι. Παρά την κοινωνική και κινηματική οπισθοχώρηση, το βάθος και η διάρκεια της κρίσης μαζί με τη δυσκολία της διαχείρισής της, μας κάνουν να χαμογελάμε πονηρά. Χρέος δικό μας, σήμερα, να μπούμε στην πρώτη γραμμή. Να στρατευτούμε στην Υπόθεση. Να γίνουμε εργάτες και στρατιώτες της Επανάστασης. Με κάθε κόστος.» , αποτελούν για εμάς φωτεινό σηματοδότη.

Σου υποσχόμαστε καλέ μας σύντροφε και φίλε, πως θα τιμάμε τη μνήμη σου και πως θα προσπαθήσουμε να θερίσουμε τη σπορά που βάλαμε μαζί και αν δεν τα καταφέρουμε εμείς τουλάχιστον να βάλουμε το λιθαράκι μας για τις επόμενες γενιές.

Πάντα με το αστέρι στην καρδιά, Seguiremos Adelante. Καλή αντάμωση στην προλεταριακή έφοδο στον ουρανό…