Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

Όλοι και όλες στα συλλαλητήρια για την Υγεία του Λαού, στις 17 Μαρτίου

Όλοι και όλες στα συλλαλητήρια για την Υγεία του Λαού

Καλούμε στις 17 Μαρτίου

Αθήνα- Σύνταγμα στις 18:30

Θεσσαλονίκη- Άγαλμα Βενιζέλου στις 18.00

Στηρίζουμε-Συμμετέχουμε στο κάλεσμα των Υγειονομικών, στις 18 Μαρτίου, Νοσοκομείο Άγιος Σάββας, 12:00

Τέλη Φεβρουαρίου του 2020 καταγράφονται τα πρώτα κρούσματα Covid-19 στην Ελλάδα. ’Είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε την πανδημία’’ δήλωναν τότε υψηλόβαθμα κυβερνητικά στελέχη. Ένα χρόνο μετά και εν μέσω ενός τρίτου lockdown μετράμε πάνω από 6.000 νεκρούς, μείωση κατά 80% των τακτικών χειρουργείων, μετατροπή ολόκληρων νοσοκομείων σε χώρους αντιμετώπισης μιας και μόνο ασθένειας, υποστελέχωση όλων των βαθμίδων Υγείας, ένα υγειονομικό προσωπικό στα όρια των φυσικών του αντοχών και την ψυχική υγεία της κοινωνικής βάσης να έχει φτάσει σε οριακά επίπεδα.

Η θανατοπολιτική τους όμως δεν τελειώνει εδώ, συνεχίζεται στα στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων/μεταναστών, στις φυλακές αλλά και, μέχρι την Κυριακή, στο σώμα του απεργού πείνας Δ. Κουφοντίνα. Η κυβέρνηση με κάθε μέσο καταστολής που διαθέτει και με σταθερό αρωγό τα φίλια ΜΜΕ (ειδικευόμενα στο ψέμα και στην παραποίηση της αλήθειας) βάλλει εναντίον όσων τολμούν να σηκώσουν κεφάλι ενάντια στην εγκληματική διαχείριση της πανδημίας, σε όσους αντιστέκονται στα αντιλαϊκά εκπαιδευτικά και εργασιακά νομοσχέδια, σε όσους αρνούνται να αποδεχτούν την αστυνομική βία ως την νέα κανονικότητα.

Απεναντίας, συγκαλύπτει παιδεραστές και βιαστές (πχ Λιγνάδης, Γεωργιάδης), αθωώνει μεγαλοναρκέμπορους και ρίχνει ποινές χάδια στις φασιστοσυμμορίες που οι ίδιοι εξέθρεψαν και χρησιμοποίησαν στο παρελθόν ως μακρύ χέρι του κράτους. Οι κρατικές μεθοδεύσεις και αυθαιρεσίες, η συστηματική φίμωση και η αστυνομική καταστολή στρέφονται και εναντίον των αγωνιζόμενων υγειονομικών. Οι άλλοτε ήρωες με τις πράσινες και λευκές μπλούζες πέρα από τις υπερωρίες και τις επισφαλείς συνθήκες εργασίες, σήμερα τρώνε γκλοπιές στο κεφάλι (συνδικαλιστές τις ΠΟΕΔΗΝ και ΟΕΝΓΕ κατά την διάρκεια διαμαρτυρίας τους έξω από το Υπουργείο Υγείας και στο Ζάππειο αντίστοιχα), απειλούνται και παρακολουθούνται από βαλτές διοικήσεις, τους αποστέλλονται κλητεύσεις για απολογία εξαιτίας κινητοποιήσεων για διεκδίκηση καλύτερων όρων εργασίας (περίπτωση προέδρου της ΟΕΝΓΕ), τιμωρούνται για την συνδικαλιστική τους δράση με μετακινήσεις σε άλλα νοσοκομεία ή και με απόλυση (ενδεικτική η περίπτωση του προέδρου του σωματείου εργαζομένων του νοσοκομείου Αγ. Σάββας) και απειλούνται με πειθαρχικές διώξεις σε περίπτωση που νοσήσουν από τον ιό.

Αντίστοιχή ήταν και η αντιμετώπιση των αγώνων των φοιτητών/ φοιτητριών και των μαθητών/ μαθητριών όλους αυτούς τους μήνες. Μιλάμε εδώ για την προέκταση μιας κυβερνητικής πολιτικής η οποία ακόμα και αυτή την ύστατη στιγμή αντί να διαθέσει χρήματα (τα χρήματα των φορολογουμένων) για την μόνιμη και επαρκή στελέχωση των νοσοκομείων/κέντρων υγείας/ΤΟΜΥ, την αύξηση των μέσων μαζικής μεταφοράς, την πρόσληψη δασκάλων/καθηγητών στα σχολεία και την εύρεση κατάλληλων χώρων διδασκαλίας για την μείωση των μαθητών ανά τάξη, την διασφάλιση αντι-Covid 19 προστατευτικών μέτρων στους χώρους εργασίας κτλ επιλεγεί να ξοδεύει δισεκατομμύρια ευρώ σε εξοπλιστικά προγράμματα, δεκάδες εκατομμύρια για την ενίσχυση των σωμάτων της αστυνομίας (στα πλαίσια μιας στρατηγικής καταστέλλω όποιον αντιστέκεται), μειώνει την φορολογία για τις άδειες χρήσης ΜΜΕ κατά 98,5%, ανακεφαλαιοποιεί ιδιωτικές εταιρείες (πχ Aegean) με χρηματοδοτήσεις δώρο και στήνει την αγορά για τις ιδιωτικές μεγα-κλινικές σπρώχνοντας εκεί όσους και όσες έχουν την οικονομική δυνατότητα. Για τους υπόλοιπους, η πρόσβαση σε δομές/υπηρεσίες υγείας αποτελεί μάλλον άπιαστη πολυτέλεια. Όσο για τις ιδιωτικές κλινικές και το μεγάλο έργο που αυτές θα επιτελέσουν στην μάχη κατά του Covid-19 η κοροϊδία φαίνεται δεν έχει όρια.

Η μεταφορά ασθενών στις εν λόγω δομές προϋποθέτει αυτοί να βρίσκονται ένα βήμα πριν το εξιτήριο, με την νοσηλεία τους πάντοτε να γίνεται με το αζημίωτο. Παράλληλα, το εμπόριο ελπίδας του μαζικού εμβολιασμού αποδεικνύεται ένα μεγάλο φιάσκο απουσίας επιχειρησιακού σχεδιασμού και εμβολιαστικών δόσεων. Σε όποιον τα παραπάνω δεν φαντάζουν ως ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας, έχει δίκιο. Μπροστά στα κέρδη της πολιτικοοικονομικής ελίτ αυτής της χώρας και της διατήρησης της εξουσίας της εις βάρος της κοινωνικής βάσης οι λέξεις “δημόσια υγεία” αποτελούν ψιλά γράμματα, αν όχι παρωχημένη αντίληψη περί κοινωνικού κράτους. Άλλωστε, η διαχρονική υπονόμευση της Δημόσιας υγείας ως μόνο στόχο έχει την ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίησή της. Όποιος όμως σπέρνει ανέμους θερίζει θύελλες.

H καραμέλα της ατομικής ευθύνης/ανευθυνότητας ως κύριος μηχανισμός διασποράς του ιού έλιωσε, όταν έγινε αντιληπτό το πως εκμεταλλεύτηκε την πανδημία το κεφάλαιο: Έλιωσε με την ψήφιση των νομοσχεδίων Χρυσοχοΐδη-Κεραμέως για τα πανεπιστήμια, με την απελευθέρωση των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας, με το νομοσχέδιο που απαγορεύει τις διαδηλώσεις, με το νέο εργασιακό νομοσχέδιο που έρχεται προς ψήφιση τον επόμενο καιρό. Με τις απαγορεύσεις που αφορούσαν μόνο την εργατική τάξη, το λαό και τα δικαιώματά του όταν οι καπιταλιστικές επιχειρήσεις συνέχισαν να λειτουργούν κανονικά.

Με τις fast-track ιδιωτικοποιήσεις, με την μή ενίσχυση του ΕΣΥ και την αδιαφορία για τη στήριξη των εργαζομένων και των ανέργων, με την λογοκρισία του διαδικτύου και της καλλιτεχνικής έκφρασης, με την καθημερινή αστυνομική βία που εφαρμόζεται στο πλαίσιο “Νόμος και Τάξη” που έχει κατακλύσει τις γειτονιές μας και που μας επιτρέπει να βγούμε από το σπίτι στην ουσία μόνο για να παράγουμε και να καταναλώσουμε.

Τα γεγονότα στην Ν. Σμύρνη όπου αγωνιστές ξυλοκοπήθηκαν και συνελήφθησαν επειδή διαμαρτυρήθηκαν για την επιβολή προστίμων σε μία οικογένεια με μικρά παιδιά που κάθισε σε ένα παγκάκι, αλλά και η -δύο φορές – εκκένωση της κατάληψης της Πρυτανείας του ΑΠΘ, αποτέλεσαν το έναυσμα για να γυρίσει ο φόβος πλευρά. Χιλιάδες διαδηλωτές αψηφώντας τα απαγορεύσεις, τα πρόστιμα, τις συλλήψεις και την οργανωμένη κρατική τρομοκρατία πλημμυρίζουν τους δρόμους της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και άλλων πόλεων συγκροτώντας μαζικές λαϊκές αντιστάσεις στην επιβαλλόμενη δυστοπία και στον ‘’δημοκρατικό’’ ολοκληρωτισμό, ανοίγοντας τον δρόμο για την διεκδίκηση της ζωής και της αξιοπρέπειας. Στηρίζουμε και συμμετέχουμε στον αγώνα των Υγειονομικών, του φοιτητικού κινήματος, των τοπικών αντιστάσεων ενάντια στην κρατική καταστολή.

Μόνο με ένα ενιαίο σύστημα Υγείας (Δημόσια Υγεία – Πρωτοβάθμια Φροντίδα, – Νοσοκομειακή περίθαλψη) το οποίο θα καλύπτει δωρεάν και επαρκώς τις ανάγκες όλων θα μπορέσουμε ως κοινωνία να εξέλθουμε με το μικρότερο δυνατό κόστος από την πανδημία και τις πολύπλευρες συνέπειές της. Μόνο με αλληλεγγύη, ενότητα και οργάνωση θα μπορέσουμε να σταθούμε απέναντι στην κρατική και καπιταλιστική διαχείριση της πανδημίας όπου για την εργατική τάξη και το λαό επιφυλάσσει μόνο φτώχεια, ανεργία, επισφάλεια, καταστολή, τρομοκρατία, την ίδια στιγμή που οι ιμπεριαλιστές ετοιμάζουν ήδη τις νέες πολεμικές επεμβάσεις που έρχονται όλο και πιο κοντά στην περιοχή μας. Δουλειά τη δουλειά και γειτονιά τη γειτονιά, χωρίς αυταπάτες πια για την όποια σοσιαλδημοκρατία, να παλέψουμε ενάντια στον καπιταλισμό και στις κρίσεις του, ενάντια στον ιμπεριαλισμό και την διαρκή πολεμική προετοιμασία, ενάντια στην αστυνομοκρατία, ενάντια στη λεηλασία της φύσης, ενάντια στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Νίκη στους αγώνες των φοιτητών/ φοιτητριών, των γειτονιών, της εργατικής τάξης και του λαού

Άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων των Υγειονομικών

· Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης

· Μονιμοποίηση των εκτάκτων · Ισχυρή Δημόσια Υγεία με επαρκή στελέχωση και χρηματοδότηση

· Επαρκή μέτρα ατομικής προστασίας

· Άμεσα μέτρα για την πλήρη επαναλειτουργία των τακτικών ιατρείων και των χειρουργείων στο δημόσιο σύστημα υγείας.

· Δημιουργία του αναγκαίου αριθμού εμβολιαστικών κέντρων στο πλαίσιο της Π.Φ.Υ. σε κατάλληλους χώρους και στελέχωση τους με προσλήψεις μόνιμου προσωπικού.

· Επίταξη του ιδιωτικού τομέα υγείας