Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

ΣΤΙΣ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

47 Νοέμβρηδες μετά, και μέσα σε συνθήκες γενικευμένης κρατικής τρομοκρατίας, καλούμαστε να υπερασπιστούμε την ιστορίας μας και τους νεκρούς μας. Η φετινή -απαγορευμένη- επέτειος, οφείλει, ίσως όσο ποτέ άλλοτε, να επικοινωνήσει με το πνεύμα της εξέγερσης του ’73, για να τιμήσει τους αγώνες του παρελθόντος αλλά και να ξεσηκώσει τους αναγκαίους αγώνες του παρόντος. Αυτό το ανεξίτηλο πνεύμα του Νοέμβρη, ήταν, είναι και θα είναι η αντίσταση -με τον καιρό να ναι κόντρα- μιας χούφτας ανθρώπων απέναντι στο γενικευμένο φόβο, τη σιωπή και την υποταγή που επέβαλε η δικτατορία.

Αυτή η σπίθα, που ήταν αρκετή για να ξεσηκώσει κοινωνική θύελλα και να ρίξει το καθεστώς, στέλνει σήμερα και στη δικιά μας γενιά το μήνυμα της εξέγερσης ως τη μοναδική διέξοδο από την οπισθοδρόμηση, τον σκοταδισμό και τον εκφασισμό της εποχής μας. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει. Η φετινή επέτειος του Πολυτεχνείου, δεν μπορεί παρά να πάρει χαρακτήρα κοινωνικής ανυπακοής και αντίστασης απέναντι στη διαχείριση της υγειονομικής / οικονομικής κρίσης και την σαρωτική αντικοινωνική επίθεση που έχει εξαπολύσει το καθεστώς.

Να πάρει τα χαρακτηριστικά που θα πυροδοτήσουν την αναγκαία εξέγερση της εποχής μας. Ζούμε σε περίοδο κοινωνικής φρίκης, κλεισμένοι στα σπίτια μας όντας στιγματισμένοι και ενοχοποιημένοι ως ‘’ανεύθυνοι’’, συνεχίζουμε να δουλεύουμε εκτεθειμένοι στην πανδημία, είμαστε άνεργοι ή ζούμε με επιδόματα, μας διαλέγουν για το αν θα ζήσουμε ή θα πεθάνουμε στα υπό κατάρρευση δημόσια νοσοκομεία.

Μας καταδικάζουν σε έναν αργό, βασανιστικό θάνατο, μας φτωχοποιούν και μας εξοντώνουν ηθικά, ψυχολογικά, βιολογικά. Και την ίδια στιγμή που η κοινωνία αργοπεθαίνει χωρίς δημόσια νοσοκομεία, σχολεία, αξιοπρεπείς μισθούς και δικαιώματα, τα δισεκατομμύρια σκορπιούνται σε ‘’μεγάλους περιπάτους’’, σε πολεμικούς εξοπλισμούς, σε αποζημιώσεις των ιδιωτικών κλινικών, στην ‘’εξυγίανση’’ των τραπεζών και στην ενίσχυση των μίντια.

Ο εμπαιγμός και η απροκάλυπτη απαξίωση της κοινωνίας σκιαγραφεί ένα φασιστικό καθεστώς που κυβερνά μονάχα με τον τρόμο και τη βία. Γι’ αυτό και η στρατοκρατία, οι απαγορεύσεις, η ποινικοποίηση των κοινωνικών διεκδικήσεων (υγειονομικοί, μαθητές) και των αντιστάσεων (απεργίες, καταλήψεις), αποτελούν το μοναδικό εχέγγυο για την επιβολή κοινωνικής υποταγής και την παραμονή τους στην εξουσία. Μέσα σε ένα τέτοιο καθεστώς η εξέγερση δεν είναι ουτοπία, αλλά ανάγκη.

Για την αξιοπρέπεια και την επιβίωση μας. Στις 17 Νοεμβρίου να βγούμε στους δρόμους σπάζοντας μαζικά και έμπρακτα την απαγόρευση της διαδήλωσης του Πολυτεχνείου, για να εναντιωθούμε στην συντελούμενη κοινωνική ευθανασία και το φασιστικό καθεστώς που την επιβάλει. Να ξανανάψουμε την σπίθα της εξέγερσης και να μετατρέψουμε τους δρόμους σε πεδίο κοινωνικής-ταξικής αλληλεγγύης και αντεπίθεσης, ενάντια στην απομόνωση, τα αδιέξοδα και τη δυστυχία.

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΜΟ

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)