Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

[Θεσ/νίκη] Συγκέντρωση Πολυτεχνείο ΑΠΘ 17/11 , 15:30

Το μήνυμα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου φέτος, έρχεται να μας θυμίσει μια σιωπηρή αλήθεια. Όσος ζόφος και να μας περιτριγυρνά, η ελπίδα είναι στις φωνές και στα χέρια μας, πως ο λαός οργανωμένος όταν θέλει, μπορεί να ανατρέπει καθεστώτα.

Η πανδημία λειτούργησε ως επιταχυντής των αντιφάσεων του καπιταλισμού. Τα μέτρα που πάρθηκαν για να μας “σώσουν” από την πανδημία, το μόνο που κατάφεραν ήταν να αναδείξουν την βαθιά ταξική και κατασταλτική φύση του κράτους. Χαρτζιλίκωμα των ΜΜΕ, αύξηση των δυνάμεων καταστολής, άνοιγμα του τουρισμού χωρίς ουσιαστικά μέτρα ελέγχου, ψήφιση νέου πτωχευτικού κώδικα, δρομολόγηση του θεσμού των “μικροχρηματοδοτήσεων” για να ενισχυθεί το καταναλωτικό μοντέλο : “χρέη-δουλειά-περισσότερα χρέη-περισσότερη δουλειά”, ενώ στις 26 Νοέμβρη αναμένεται να ψηφιστεί νέο εργασιακό νομοσχέδιο που τσακίζει εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα που κέρδισαν οι προηγούμενες εργατικές βάρδιες με το αίμα τους.

Στον αντίποδα, βλέπουμε μια σειρά μέτρων που δεν πάρθηκαν, γιατί στο δίλλημα λεφτά-ανθρώπινες ζωές, τον πρώτο και τελευταίο λόγο τον έχει πάντα το κέρδος. Έτσι ενώ μας μπόλιασαν με το αφήγημα της ατομικής ευθύνης δεν έβγαλαν ούτε άχνα για την κρατική ανευθυνότητα. Πάστωμα στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς (αφού σύμφωνα με τον πρωθυπουργό ο κορωνοϊός δεν χρησιμοποιεί λεωφορεία), μηδενική ενίσχυση του ΕΣΥ όταν “κερδίζαμε” χρόνο στην πρώτη καραντίνα και μετέπειτα, ΑΥΞΗΣΗ των μαθητών ανά τμήμα αντί για μείωση και πρόσληψη επιπλέον προσωπικού.

Όλος αυτός ο ξεφτιλισμός, της όποιας αξιοπρέπειας δεν μας έχουν πάρει ακόμα, έχει ανοίξει την όρεξη των αγορών, με τον οίκο πιστοληπτικής αξιολόγησης Moodys να αναβαθμίζει το αξιόχρεο της ελληνικής οικονομίας, ουσιαστικά δηλαδή να ενημερώνει τα διεθνή αρπακτικά του κεφαλαίου ότι το το φαί είναι έτοιμο. Την στιγμή δηλαδή που το αύριο για τους ανθρώπους της τάξης μας, γίνεται μέρα με την μέρα πιο αβέβαιο, η αγορά επιβραβεύει την προσπάθεια πλήρους καθυπόταξής μας. Επιβραβεύει την καταστολή που εντείνεται καθημερινά, το παζάρεμα για την δήθεν επίταξη του ιδιωτικού τομέα από την κυβέρνηση, τους 350 εργαζομένους του ΟΑΣΘ που είναι σε καραντίνα, τους εργαζόμενους στο δημόσιο σύστημα υγείας που κάθε μέρα παίζουν κορώνα-γράμματα το άμα θα κολλήσουν κορωνοϊό- με τα μέτρα αυτοπροστασίας τους να είναι ουσιαστικά ανύπαρκτα.

Το διεθνές κεφάλαιο επιβραβεύει τον ζόφο, τον ζόφο που σκιαγραφεί η συνέχιση και εντατικοποίηση του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, τον ζόφο της κατάργησης της 8ωρης εργασίας, της εργασιακής ανασφάλειας, των κρατικών δολοφονιών μεταναστών, των άθλιων συνθηκών κράτησης και συνωστισμού στις φυλακές. Επιβραβεύει ό,τι δεν αγγίζει της ντόπιες και διεθνείς οικονομικές ελίτ ενώ ραπίζει την τάξη μας.
Είναι την ίδια στιγμή, λοιπόν, που η δημόσια υγεία βρίσκεται στα πρόθυρα της οριστικής κατάρρευσης και που η εργατική τάξη δέχεται σκληρή επίθεση, όταν το ελληνικό κράτος μετατρέπεται όλο και πιο πολύ σε απέραντη βάση ξένων στρατιωτικών δυνάμεων, οι δημόσιες επενδύσεις στοχεύουν στην ενίσχυση του βιομηχανικού συμπλέγματος του πολέμου και της καταστολης, η πολιτική εξουσία παραμένει ταγμένη στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων ντόπιου και ξένου κεφαλαίου.

Η αστική εξουσία και το κράτος της, η καταπίεση, η αδικία, οι διακρίσεις, οι ανισότητες, η ανελευθερία, έχουν ιστορική συνέχεια ανεξαρτήτως πολιτειακού προσωπείου. Γι´ αυτό κι η εργατική τάξη, η νεολαία, οι καταπιεσμένοι οφείλουμε να πιάσουμε το νήμα των αγώνων του χθες και να το συνεχίσουμε μέχρι να δικαιωθούν, μέχι να εκπληρωθούν οι στόχοι των ταξικών αγώνων, των λαϊκών κινημάτων, των “Πολυτεχνείων” του παρελθόντος.

Το αντιδικτατορικό- αντικαπιταλιστικό- αντιιμπεριαλιστικό μήνυμα εκείνου του Νοέμβρη που όλα έμοιαξαν, για λίγο, δυνατά, δεν έχει σβήσει. Οι φωνές των χιλιάδων εξεγερμένων τώρα ζωντανεύουν και βουίζουν στα αυτιά μας, ο φόβος που τσαλαπάτησαν γίνεται ο φόβος που θα τσαλαπατήσουμε κι εμείς. Στα μάτια μας τώρα παιρνάν σε καρέ τα πανό με τα συνθήματα “Λαέ χτύπα,” “Όλοι ενωμένοι”, “Θάνατος στο φασισμό”, “Επανάσταση λαέ” “Ελευθερία” δίπλα σε νεανικά πρόσωπα που με χαμόγελο αψηφούσαν το θάνατο. Στα χέρια μας κρατάμε σφιχτά, για να μη μας πέσουν, τα κλαδιά του δέντρου που αυτοί πότισαν με το αίμα τους στα βασανιστήρια, στις ανακρίσεις, στις εξορίες και τις φυλακές.

Οι αγώνες τους, τέκνα μιας εποχής που έχει περάσει, δεν μπορούν να επαναληφθούν, οι εξεγέρσεις δεν επαναλαμβάνονται. Όμως την ίδια στιγμή καταλαβαίνουμε σήμερα, από το ίδιο το μένος του κράτους που απαγορεύει κάθε συγκέντρωση μόνο για το 4ημερο του Πολυτεχνείου και από την πρωτοφανή τρομοκρατία που έχει επιβάλει, πως τελικά όταν ανάβαν τα τσακμάκια τους οι εξόριστοι, οι βασανισμένοι, οι δολοφονημένοι της δικτατορίας και οι εξεγερμένοι του Πολυτεχνείου και της Νομικής πως δεν ήταν για ανάψουν το τσιγάρο τους, αλλά ήταν για να ανάψουν το φιτίλι του δυναμίτη. Το φιτίλι που για 47 χρόνια σιγοέκαιγε για να φτάσει στις μέρες μας στο σημείο που θα πυροδοτήσει μια νέα κοινωνική έκρηξη με τα δικά της περιεχόμενα και τους δικούς της σκοπούς.

Το μήνυμά τους λοιπόν υπάρχει ακόμα. Υπάρχει στη ζώσα μνήμη του λαού μας, που κόντρα στην ωμή βία και τον πανικό μιας κυβέρνησης που έχει χάσει κάθε έλεγχο στον τομέα της υγείας προσπαθώντας να ισοφαρίσει την παρτίδα με άγρια καταστολή, είναι αυτός που άμεσα, αποφασιστικά, οργανωμένα καλείται να γράψει, με κόστος και με το δικό του αίμα, ένα νέο κεφάλαιο. Ένα κεφάλαιο μίας σκληρής περιόδου αγώνων που τώρα ξεκινούν και που θα κλονίσουν όχι μόνο μία παραπαίουσα κυβέρνηση που καταπατά κάθε δημοκρατικό πρόσχημα αλλά την ίδια την αστική εξουσία.

Χθες, Σημερα, και για όσο χρειαστεί:
Αγώνας για ΨΩΜΙ,ΠΑΙΔΕΙΑ,ΥΓΕΙΑ,ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Αγώνας ενάντια στον καπιταλισμό, τον ιμπεριαλισμό, το κράτος.
ΛΑΟΣ ΕΝΩΜΕΝΟΣ ΠΟΤΕ ΝΙΚΗΜΕΝΟΣ
Το δίκιο θα κριθεί στους δρόμους!


Συγκέντρωση στο ΠολυτεΧΝείο του ΑΠΘ Τρίτη 17/11 στις 15.30
*με αγωνιστική αυτοπειθαρχία, ταξική αλληλεγγύη, κοινωνική ενσυναίσθηση και τηρώντας όλα τα μέτρα προστασίας του λαού και του συστήματος υγείας.


Ταξική Αντεπίθεση Θεσσαλονίκης (ομάδα αναρχικών και κομμουνιστών)